برای خودت دعا کن
شب ها زود بخواب. صبح ها زودتر بیدار شو. ..
نرمش کن. بدو. کم غذا بخور.
زیر بارون راه برو. گلوله برفی درست کن.
هر چند وقت یک بار نقاشی بکش.
در حمام آواز بخوان و کمی آب بازی کن.
سفید بپوش.
آب نبات چوبی لیس بزن. بستنی قیفی بخور.
به کوچکتر ها سلام کن.
شعر بخون. نامه ی کوتاه بنویس.
زیر جمله های خوبی که تو کتاب ها هست خط بکش.
به دوست های قدیمیت تلفن بزن.
شنا کن.
هفت تا سنگ تو آب بنداز و هفت تا آرزو بکن.
جوراب های رنگی بپوش.
مادرت رو بغل کن. مادرت رو ببوس.
به پدرت احترام بذار و حرفاش رو گوش کن.
وسطی بازی کن.
به برگ درخت ها دقت کن. به بال پروانه ها دقت کن.
قاصدک ها رو بگیر و فوت کن.
به باغ وحش برو. چرخ و فلک سوار شو. پشمک بخور.
کوه برو. هرجا خسته شدی یک کم دیگه هم ادامه بده.
خواب هات رو تعریف نکن. خواب هات رو بنویس.
بخند. چشم هات رو روی هم بگذار.
با بچه ها توپ بازی کن.
برای خودت برنامه بریز.
قبل از خواب موهات رو شانه کن.
به سر خودت دستی بکش.
خودت رو دوست داشته باش. برای خودت دعا کن!
برای خودت دعا کن که آرام باشی.
وقتی توفان می آید، تو همچنان آرام باشی... تا توفان از آرامش تو آرام بگیرد.
برای خودت دعا کن تا صبور باشی؛
آنقدر صبور باشی تا بالاخره ابرهای سیاه آسمون کنار بروند و خورشید دوباره بتابد.
برای خودت دعا کن تا خورشید را بهتر بشناسی.
بتوانی هم صحبتش باشی و صبح ها برایش نان تازه بگیری.
برای خودت دعا کن تا همه ی شب هایت ماه داشته باشد؛
چون در تاریکی محض راه رفتن خیلی خطرناک است.
برای خودت دعا کن تا همیشه جلوی پایت را ببینی؛
برای خودت دعا کن تا پاهایت خسته نشوند و بتوانی راه بیایی.
هیچ وقت خودت را به مردن نزن!
برای خودت دعا کن که زنده بمانی.
زنده ماندن چند راه حل ساده دارد:
سعی کن که هیچ وقت بیشتر و یا کمتر از اندازه ای که نیاز داری نخوابی !
همیشه با خدا در تماس باش تا به تو بیداری بدهد -- بیداری هایی آمیخته با روشنایی، صدا، نور، حرکت.
از خداوند شادمانی طلب کن و بیشتر از آن چه که به تو شادمانی ارزانی می شود
در دنیا شادمانی بیافرین تا دیگران هم سهمشان را بگیرند.
درست نفس بکش.
حواستبه قلبت باشد.
هرچند وقت یکبار قلبت را به فرشته ها نشان بده و از آنها بخواه قلبت رامعاینه کنند.
دریچه هایش را، ورودی ها و خروجی هایش را ،
و ببینند به اندازه ی کافی ذخیره شادمانی در قلبت داری یا نه!!
اگر ذخیره ی شادمانی هایت دارد تمام می شود برو پشت پنجره و به آسمان نگاه کن:
خداوند را صدا کن ! به نام صدایش کن؛
او حتماً از تو میپرسد که چه می خواهی؟؟!
صریح و ساده و رک بگو.
هر چیزی که می خواهی از خدا بخواه.
خدا هیچ چیزخوبی را از تو دریغ نمی کند.
شادمان باش. او به تو زندگی بخشیده است و کمکت می کند که زنده بمانی.
از او کمک بگیر.
از او بخواه به تو نفس، پشمک، چرخ و فلک، قدم زدن، کوه، سنگ، دریا،
شعر، درخت...تاب، بستنی، خنده ی از ته دل ، گریه ای که بار غمت رو سبک کنه، حوض،
شنا، راه، توپ، دوچرخه، دست، آلبالو، لبخند، دویدن و ... عشق...عشق ... عشق زیاد زیاد
زیاد بدهد.
آن وقت قدر همه ی اینها را بدان و آن قدر زندگیت را ادامه بده
که زندگی از این که تو زنده هستی به خودش ببالد!!
+ نوشته شده در 2012/1/11 ساعت توسط پریسا
|
